When the stranger comes along

 

Tot december 2010 heb ik niet het leven van mijn lichaam geleefd. Onverwoestbaar achtte ik dat. Een opgelegd stuk materie dat mijn gedachten bij elkaar hield. Tot aan die nearest big bang so far.
Nadat ik op het randje van afscheid nemen stond, realiseerde ik mij temeer dat ik niet degene was die afscheid zou nemen. Wanneer je er gedwongen uitgeduwd wordt zijn het de nabestaanden die afscheid van jou moeten nemen. Die gedachte confronteerde mij meer met de liefde, dan met het leven zelf. De band met mijn partner was al hecht, maar werd daarna ook nog eens vermenigvuldigd met een onhoudbare factor; Vergankelijkheid.

Toen ik dat besef begon te ontleden, diende er zich een nieuwe dimensie aan: Liefde overstijgt het leven. Tot eind 2010 was dat gevoel er eigenlijk ook wel, maar meer latent. Nu denk ik volledig bewust dat liefde het enige draagvlak is voor eeuwigheid. Iedere relativering daarvan acht ik als onwetendheid die je gevangen houdt in het heden of het verleden. Als je liefde eenmaal in optima forma hebt ervaren, dan weet je dat geluk meer is dan een momentopname. Integendeel, het is oneindig. De ultieme voorbestemming bestaat dus en (onder anderen) wij zijn de gelukkigen die voorbestemd waren. Want wij hebben elkaar toch mooi maar weer gevonden.

En daarbij geloof ik in interventie. Wie die vreemde is en hoe hij invoegt weet ik niet. Maar iedereen leert ‘m kennen. Of misschien is ie er al. Neemt hij, zij (of iets) je nu al bij de hand om je terug te leiden naar degene voor wie je nooit definitief zal verscheiden.

Onderstaand liedje schreef ik na mijn bezinning. Voor haar die afscheid van mij had moeten nemen. In het eerste couplet ontmoet zij een vreemde die er niet toe doet tijdens het leven. Een uitslover die een wig wil drijven binnen onze liefde. Na die ontmoeting komt zij in het tweede couplet de vreemde tegen bij wie ze kan aangeven waar we hebben afgesproken na het basale verblijf hier op aarde. Die vreemde weet de weg terug naar elkaar.

When the stranger comes along
Mocht jij onderweg verdwalen, vraag dan naar mij.
Mocht ik onderweg verzaken jouw spoor te volgen en een vreemde vraagt jou de weg, zeg hem dan dat je mij kent. Er is niemand die jou zoveel lief heeft dan ik. Wijs een vreemde op het pad voor je en vertel hem alles over ons.

Maar mochten wij elkaar onderweg verliezen, weet dan dat wij elkaar altijd zullen terugvinden. Gebruik daarbij de vreemde als jouw baken en laat je niet afleiden door vreemden die er niet toe doen. Zeg hem waar we hebben afgesproken, dan zal hij ons weer herenigen.
——-
Via onderstaande link kun je het liedje beluisteren:
Klik hier: When the stranger comes along

 

Opmerkingen ( 2 )

Laat een reactie achter

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Benodigde velden zijn aangegeven *

error: De inhoud is beveiligd !!