Tag: Weltschmerz

Weltschmerz

 

Bram heeft zich afgezonderd in de tuin van gastheer Ron en de zijnen. Zittend op een kabouterbankje vraagt hij zich af waarom hij überhaupt nog een gesprek aan zal gaan met één van de genodigden. Want, waarom houdt het antwoord op een vraag die hij stelt nooit op? Waarom eindigen negen van de tien antwoorden niet met een wederzijdse vraag? Alles begint bij interesse, toch? Maar nee, op nagenoeg iedere vraag die hij stelt volgt een egocentrisch antwoord. Worden er net zo lang woorden over hem uitgekotst totdat hij zich met een tussentijds verzonnen smoes ver excuseert uit de monoloog.

Hij zoekt een sociaal logisch midden, maar vindt dat niet. Dat zal wellicht te maken hebben met zijn gebrek aan natuurlijk overwicht.
Ligt dat nou aan mijn wederzijdse verwachting of is er geen midden? Denkt hij voor de tigste keer.

error: De inhoud is beveiligd !!