Weltschmerz

 

Bram heeft zich afgezonderd in de tuin van gastheer Ron en de zijnen. Zittend op een kabouterbankje vraagt hij zich af waarom hij überhaupt nog een gesprek aan zal gaan met één van de genodigden. Want, waarom houdt het antwoord op een vraag die hij stelt nooit op? Waarom eindigen negen van de tien antwoorden niet met een wederzijdse vraag? Alles begint bij interesse, toch? Maar nee, op nagenoeg iedere vraag die hij stelt volgt een egocentrisch antwoord. Worden er net zo lang woorden over hem uitgekotst totdat hij zich met een tussentijds verzonnen smoes ver excuseert uit de monoloog.

Hij zoekt een sociaal logisch midden, maar vindt dat niet. Dat zal wellicht te maken hebben met zijn gebrek aan natuurlijk overwicht.
Ligt dat nou aan mijn wederzijdse verwachting of is er geen midden? Denkt hij voor de tigste keer.

Masaï-oorlel

 

Op weg naar een verrassing voor Nachtzuster had ik begin 2010 een afspraak gemaakt bij de tattoo-shop van Wink. Daar zag ik best tegen op, maar de hang naar mijn eerste bleek uiteindelijk toch groter dan de angst.
Een vriend van mij heeft er ook één en hij beloofde mij dat het allemaal goed te doen is. Die geruststelling en de bemoedigende woorden van Wink hadden mij definitief overgehaald tot het nemen van een penispiercing.

error: De inhoud is beveiligd !!